این تحقیق باهدف بررسی نقش تربیت اخلاقی، باروش توصیفی- تحلیلی و استنتاجی و با تأکید بر منابع اسلامی، انجام شده است. درک واضح از مفهوم اخلاقو تربیت اخلاقی، بیان اهمیت، توصیف برخی از آسیبهای پژوهشی دراین زمینه، تبیین بعضی از مهمترین نقشهای تربیت اخلاقی از دیدگاه منابع اسلامی، بخشی از اهداف پژوهش بوده است. برخی از یافتههای پژوهش موارد زیر است: موضوع اخلاق دارای گسترهای وسیع است؛ شامل همه دورههای رشد انسان از کودکی تا کهنسالیو همچنین شامل بعد جوارحی و جوانحی انسان است. بعد از مباحث توحید و معادشناسی، اخلاق مهمترین موضوع در حوزه مطالعات اسلامی است. بنابه برخی از دیدگاهها، مباحث اخلاق در پنج محور مورد بررسی قرارگرفته است: فرا اخلاق، اخلاق هنجاری،اخلاق توصیفی، روانشناسی اخلاق و جامعهشناسی اخلاق. فرایندشکلگیری قواعد اخلاقی، در روانشناسی رشدشناختی مورد تحقیق قرارگرفته است ولی درحوزه مطالعاتاسلامی، پژوهش مستقلی دراین زمینه مشاهده نگردید. در نهایت خودسازی، تقویت فضایل، تحول اجتماعی، جذب مخاطبان، مدیریت هیجانات و نشانگرهای غیرکلامی، تخصصی شدن مقولهای اخلاق در اخلاق کابردی و حرفهای، ضمانت اجرای قوانین و مقررات و دستیابی به سعادت و کمال؛ بخشی از مهمترین نقشهای تربیت اخلاقی است.