شناخت ساحتهای وجودی، نیازها و ویژگیهای انسان، از پیشنیازهای مهم واصلی برنامهریزی آموزشی برای او بهحساب میآید. هرچه شناخت برنامه ریزان آموزشی دقیقتر باشد، برنامهریزی آنان از اتقان و استحکام بیشتری برخوردار خواهد بود. هدف از این پژوهش بررسی مبانی انسانشناختی در برنامهریزی درسی با رویکرد اسلامی است که با روش تحلیلی- توصیفی در منابع دینی آیات و روایات انجامشده است. با توجه به مبانی انسانشناختی که در این پژوهش موردبررسی قرار گرفت است، یافتههای تحقیق حاکی از آن است که از میان مبانی انسانشناسی، مبانی ترکیب انسان از جسم و روح، جاویدانه بودن روح، فطرت مشترک و خردورزی، اهداف، محتوا و روشهای آموزشی میتوان استخراج و ارائه نمود. از مبانی تفاوتهای فردی و کرامت انسان علاوه بر اهداف، محتوا، روشها، ارزشیابی تحصیلی نیز قابلاستخراج است. از مبنای تغییرپذیری تدریجی جسم و روح اهداف و محتوا را میشود استخراج کرد.